به گزارش پایگاه خبری تحلیلی لوار؛زندگی حرفهای مجید خادمی را باید در سکوت روایت کرد؛ سکوتی که ویژگی ذاتی فعالیتهای اطلاعاتی است. او از سالهای ابتدایی پس از انقلاب اسلامی، مسیر خود را در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی آغاز کرد و بهتدریج در لایههای پیچیده امنیتی رشد یافت.
در طول سالها، خادمی در حوزههای مختلف اطلاعاتی و حفاظتی فعالیت داشت. بسیاری از مأموریتهای او هیچگاه رسانهای نشد، اما همین حضور مستمر در ساختارهای حساس، از او چهرهای قابل اعتماد در میان فرماندهان ارشد ساخت.
او با تکیه بر تجربه عملیاتی و شناخت عمیق از تهدیدات، بهتدریج به سطوح عالی مدیریتی در ساختار اطلاعاتی رسید؛ جایی که نقش او از اجرا فراتر رفت و به تصمیمسازیهای راهبردی گره خورد.
نقطه عطف زندگی حرفهای او، انتصاب به ریاست سازمان اطلاعات سپاه بود؛ انتصابی که در سال ۱۴۰۴ با حکم حسین سلامی، فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی صورت گرفت. این جایگاه، یکی از حساسترین مناصب امنیتی کشور محسوب میشود و مسئولیت آن، مدیریت جنگ اطلاعاتی و مقابله با تهدیدات پیچیده است.
با قرار گرفتن در این موقعیت، مجید خادمی در خط مقدم «جنگ پنهان» قرار گرفت؛ جایی که نبردها نه در میدانهای آشکار، بلکه در لایههای عمیق اطلاعاتی و امنیتی جریان دارد.
سرانجام در ۱۷ فروردین ۱۴۰۵، در جریان حملات منتسب به آمریکا و رژیم اسرائیل، مجید خادمی در تهران هدف حمله قرار گرفت و به شهادت رسید. این خبر با صدور بیانیهها، پیامهای تسلیت مقامات و برگزاری مراسم رسمی تشییع تأیید شد و بازتاب گستردهای در سطح رسانهای و سیاسی کشور داشت.
انتهای پیام/
دیدگاهتان را بنویسید